مدیون عشق

در زندگی مشو مدیون احساس کسی

 

 تا نباشد رایگان عمرت گروگان کسی

عشق تو

تو مپندار که از عشق تو دل برگیرم...

ترک روی تو کنم دلبر دیگر گیرم...

بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری...

 من کفن پاره کنم عشق تو از سر گیرم...

 

 

 

طعم شب

بعد از این تنهاییم را

 

                          با تو قسمت می کنم

 

وسعت احساس شب را

 

                          با تو خلوت می کنم

 

می نشینم روبرویت

 

                          مثل حس آینه

 

ساده اما عاشقانه

 

                        با تو صحبت میکنم

خداحافظ همین حالا

خداحافظ همین حالا

                        همین الا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که

                         بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگین

                         به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که

                         منو از چشم تو میدید

اگر گفتم خداحافظ

                         نه اینکه رفتنت سادست

نه اینکه میشه باور کرد

                         دوباره آخر جاده است

خداحافظ واسه اینکه

                         نبندی دل به این رویا

بدونی بی تو و با تو

                         همینه رسم این دنیا

تنهایی

 

 

سنگ قبر

هیچ کس کاری به کار من نداشت

بنویسید بعد مرگم،روی سنگ

با خطوطی نرم و زیبا و قشنگ

آن که خوابیده است،در این گور سرد

بودنش را هیچ کس باور نکرد

 

دلتنگی من

بدترین دلتنگی اینه که حضور کسی رو

 

حس کنی ،اما کنارت نباشه

دلم گرفته

 دلم گرفته
 دلم عجیب گرفته است
 و هیچ چیز
نه این دقایق خوشبو که روی شاخه نارنج می شود خاموش
 نه این صداقت حرفی که در سکوت میان دو برگ این گل شب بوست
نه هیچ چیز مرا از هجوم خالی اطراف
نمی رهاند !!

کاش میشد

کاش میشد مثل آواز خوش یک دوره گرد،

زندگی را بار دیگر

  دوره کرد

کاش میشد

کاش میشد،تو روزگارت

تو بهار موندگارت

میون این همه یارت

من بشم داروندارت