یکی را دوست دارم

یکي را دوست دارم همان کسي که شب و روز به يادش هستم و لحظات سرد


زندگيم را با گرماي عشق او ميگذرانم !

کسي را دوست دارم که ميدانم هيچگاه به او نخواهم رسيد و هيچگاه نمي توانم


دستانش را بفشارم !

يکي را دوست دارم ، بيشتر از هر کسي ، همان کسي که مرا اسير قلبش کرد !

يکي را دوست دارم ، که ميدانم او ديگر برايم يکي نيست ، او برايم يک دنياست !

يکي را براي هميشه دوست دارم ، کسي که هرگز باور نکرد عشق مرا ! کسي


که هرگز اشکهايم را نديد و نديد که چگونه از غم دوري و دلتنگي اش پريشانم !

يکي را تا ابد دوست دارم ، کسي که هيچگاه درد دلم را نفهميد و ندانست که


او در اين دنيا تنها کسي است که در قلبم نشسته است !

يکي را در قلب خويش عاشقانه دوست دارم ، کسي که نگاه عاشقانه ي مرا نديد


و لحظه اي که به او لبخند زدم نگاهش به سوي ديگري بود !

آري يکي را از ته دل صادقانه دوست دارم ، کسي که لحظه اي به پشت سرش


نگاه نکرد که من چگونه عاشقانه به دنبال او ميروم !

کسي را دوست دارم که براي من بهترين است ، از بي وفايي هايش که بگذرم



براي من عزيزترين است !

يکي را دوست دارم ولي او هرگز اين دوست داشتن را باور نکرد ! نمي داند که


چقدر دوستش دارم ، نمي فهمد که او تمام زندگي ام است !

يکي را با همين قلب شکسته ام ، با تمام احساساتم ، بي بهانه دوست دارم !


کسي که با وجود اينکه قلبم را شکست ، اما هنوز هم در اين قلب شکسته ام جا


دارد !

يکي را بيشتر از همه کس دوست دارم ، کسي که حتي مرا کمتر از هر کسي


نيز دوست نمي دارد !

يکي را دوست دارم با اينکه اين دوست داشتن ديوانگيست اما .......... من


ديوانه وار تنها او را دوست دارم !


کاش يه روزي بفهمي که چقدر دوستت دارم

 

 

 

غافل از اندوه درونم

 

  بی من از کوچه گذر کردی و رفتی

                   بی من از شهر سفر کردی و رفتی

                         قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم

                                     تا ته کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم

      

                تو ندیدی

     نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی

             چون در خانه ببستم

                    دگر از پای نشستم

                          گوییا زلزله آمد

                                گوییا خانه فرو ریخت به سر من

                                        بی تو من نیز در این شهر غریبم

                                              بی تو کس نشنود از این دل شکسته صدایی

                        پر نگیرد دگر از مرغک پر بسته نوایی

              تو همه بود و نبودی

               تو همه شعرو سرودی

                       چه گریزی از من

                            که ز کویت نگریزم

                                                      گر بمیرم زغم دل

                                                 به تو هرگز نستیزم

                                                                من و یک لحظه جدایی

                                                                                        نتوانم ٬‌نتوانم

                    بی تو من زنده نمانم

                            پی طوفان زده دشت جنونم

                        صید افتاده به خونم

                         تو چنان می گذری

                                                                          غافل از اندوه درونم . . .

روز مادر مبارک

تو ای مادر که یک عمره دلت با غصه دم سازه

صبوری های تو مادر منو به گریه میندازه

مثل یک طفل خواب آلوده من محتاج آغوشم

 از اون لالاییات مادر بخون بازم توی گوشم

برای سرنوشت من تو دلواپس ترین بودی

برای اشکهای من همیشه آستین بودی

 تو ای همیشه غم خوارم تو ای مطرح ترین یارم

 به نام نامی مادر همیشه دوستت دارم

یه مطلب خاص تو ادامه مطلب گذاشتم

 

ادامه نوشته