گاه دلتنگ مي شوم
دلتنگتر از همه دلتنگي ها
گوشه اي مي نشينم
و حسرت ها را مي شمارم
و باختن ها را،
و صداي شکستن ها را...
نمي دانم من کدام اميد را نااميد کرده ام
و کدام خواهش را نشنيدم
و به کدام دلتنگي خنديدم
که اين چنين دلتنگم.
دلتنگم، دلتنگ...!
ستاره آی ستاره چشام اشکی نداره
دیگه پیداش نمیشه نمی یادش دوباره
دیگه دوستم نداره من و تنها میذاره
آخه گوش کن ستاره آی ستاره
دل عاشق خریداری نداره
خدایا اون و با عشق و محبت آشنا کن
به درد این دل دیوونه ی من مبتلا کن
بیا بنشون گل مهر و وفا رو توی سینه ش
من و از دست دلتنگی و تنهایی رها کن
آخه گوش کن ستاره آی ستاره
دل عاشق خریداری نداره
اگه عشقی نباشه دلی رسوا نمیشه
دل پاک مثل شیشه دیگه پیدا نمیشه
دیگه دنیا،ستاره برام دنیا نمیشه
آخه گوش کن ستاره آی ستاره
دل عاشق خریداری نداره
راستی بچه ها یکی از لینکهام
که اسمش اینه"عکس هایی که اگه نبینی ضرر کردی
مال خودمه
برین عکساشو نگاه کنید و حالشو ببرین
نظر هم یادتون نره
مرسی
اگه بمونی
خورشید رو از اون بالا
می آرم برات خوب می دونی
اگه بمونی،اگه بمونی
می بندم یه دستبند بلور
از اشک گرم و پرنور
دور دست های پر از غرور
می گیرم عکس ماه و از آب
از لبام تنگ شراب
هدیه می آرم برات تو خواب
پر میشه صحرا از شقایق ها
می ره از چشمونم ابر سیاه
اگه بمونی،اگه بمونی
امشب که من به خواب تو رسیدم
دستی بر این مخمل شب کشیدم
همین که از ستاره ها سر رفتم
از نو تو را دوباره آفریدم
ای خوب من از خود شدم چه بی خود
این عاشق تو بهترین خود شد
زیبا شدم،زیباتر از بوسیدن
ساده شدم،ساده مثل شکفتن
در اوج تو بر موج تو نشستم
دریا شدم،دریایی از تو تا من
ای خوب من از خود شدم چه بی خود
این عاشق تو بهترین خود شد
ای سایه ی گسترده ی سخاوت
ای دست تو تعریف این رفاقت
با تو همه ثانیه ها مال ما
چون گم شدن در خواب خوب ساعت
ای خوب من از خود شدم چه بی خود
این عاشق تو بهترین خود شد
رسم زندگی این است
یک روز کسی را دوست داری
و روز بعد تنهایی
به همین سادگی
او رفته است
و همه چیز تمام شده است
مثل یک مهمانی
که به آخر می رسد
و تو به حال خود رها می شوی
چرا غمگینی؟
این رسم زندگی است
تو نمی توانی آن را تغییر دهی،
پس تنها آوازی بخوان
این تنها کاری است که از دست تو برمی آید
آوازی بخوان
گمشده در الفبا
به جستجوی آن لغت تنها بودم
که نمی توانستم بیان کنم
"عشق"
من برای تو و ماه آواز خواندم
اما تنها ماه
آواز مرا به خاطر سپرد
من آواز خواندم
و این نغمه های بی پروا
رها از قلب و حنجره
اگر تنها در یاد ماه مانده باشند،
باز هم لطف بزرگی است
آهسته رفت
مثل شبنم از روی گل
اما برنگشت
مثل شبنم در صبح بعد
آرام افتاد
مثل یک ستاره از غروب تابستان
و سریع گم شد
مثل خرگوشی در دل جنگل
ماهر و چابک
آن قدر که نمی شد باور کرد
ای عاشفان چه بنویسم که دوستم همانند شما پرواز نکند؟
گفتند بنویس" دوستت دارم"
