دوستت دارم
در كلبه ي قلبم كه پنجره هايش به باغ گلهاي هميشه بهار باز مي شد،
در جست وجو گر كسي بودم كه بيايد و مرا از اين تنهايي مرگ بار نجات دهد،
از اين تنهايي كه جز من و شيطان كسي ديگر نبود،
منتطر كسي بودم كه بيايد و مرا از اين انتظار خسته كننده رهايي دهد،
آري او آمد و مرا از اين تنهايي و انتظار نجات داد،
آري محبوبم، عشقم، كسي كه لحظه لحظه هايم را با او سپري مي كنم و خواهم كرد،
كسي كه هميشه در كنار او هستم و هيچ وقت مرا منتظر نمي گذارد،
پس با تمام وجود مي گويم تا آسمان دلتنگي
دوستت دارم
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۸۸/۱۲/۱۸ ساعت 15:54 توسط ندا
|
