تو می مانی

   باران ِمهر و ماه و آئینه         بارانِ شعر و شبنم و شبدر      


باران که می بارد تو در راهی         از دشت شب تا باغ ِبیداری

از عطر عشق و آشتی لبریز           با ابر و آب و آسمان جاری


غم می گریزد،غصه می سوزد    شب می گداز،سایه می میرد

تا عطرِ آهنگ تو می رقصد.....         تا شعر باران تو می گیرد....

از لحظه های تشنه ی بیدار           تا روزهای بی تو بارانی